نطق همزمان با شروع ترم ریزترین عضو خانواده مکانیک88تبریز
سلام بچه ها...!
نجورسوز؟...!
چیونی؟...!
حالتون چطوره؟...!
یه حرفهایی دارم اما نمیدونم چطوری شروع کنم.اولش چندتا سوال دارم:
بچه ها ترم اول چطور بود؟ چطور کذشت؟
بچه ها تونستید سرعت گذر لحظات ترم اول رو تخمین بزنید؟؟!!!
همه شنیدیم که دوران دانشجویی،بهترین دوران زندگی آدمه(البته شاید بعضی ها موافق نباشن!)و این دوران با یه کلاس با حال و با یه رشته ی باطراوت و با یه سری بچه های با مرام و متفکر در بهترین شرایط خود قرار میگیره.اگه دقت کنید ماها همه شرایط بالارو داریم،پس تو بهترین لحظات زندگی عمرمان قرار داریم.
شاید خیلی هاتو ن، نتونید درک کنید(با عرض معذرت!!)که این دوران خیلی کوتاهتر از اونی هست که بتونید فکرشو بکنید{اما من و مهرداد به توجه به شرایط سختی که تو دوران پشت کنکوری تجربه کردیم شاید درک بهتری از این موضوع داشته باشیم،حتی بعضی وقتها مهرداد میگه: امید میبینم روزهایی رو که همه فارغ التحصیل شدیم و هیچ خبری از mtu88ها نیست}
پسبیاید تو این چشم به هم زدن زمانی که دور هم هستیم قدر همدیگرو بیشتر از اینها بدونیم و یه جوری باشیم که بعد ۳.۵سال حسرت این روزهارو نخوریم واز تک تک لحظه هایمان لذت ببریم وبه خاطر مسایل کوچک(در برخی موارد اشتباهات کوچک) از ارزش لحظه هایمان کم نکنیمو ماکزیمم گذشت و محبت رو نسبت به هم داشته باشیم. و هی شعار ندیم که خوشحالم از اینکه تو این جمع هستم و............وازاینجور حرفها، مهم اینه که از این جمع و از این فضا نهایت استفاده رو بکنیم و روح خودمونو پرورش بدیم و به معنی واقعی آدم شویم.
در آخر بیایید قول بدیم در آینده(بعد فارغ التحصیلی)هم،همدیگرو فراموش نکنیم و در کنار هم باشیم ویاد این روزهارو به خوشی و شادی در اذهانمان جاودانه کنیم
دوستدار تک تکتان و عاشق لحظه لحظه هایمان
omid
این وبلاگ متعلق به بچه های باحال مکانیک دانشگاه تبریز ورودی 88 می باشد